Monthly ArchiveAbril 2010



Sen clasificar 25 Abr 2010 04:12 p.m.

O EXIBICIONISTA ATACA DE NOVO

Xa había tempo que non se ouvía falar deste fenómeno. Chámolle  fenómeno, porque o paisano debe de ter unha ferramenta que espanta. De aí que as mulleres   a quen lla mostra , marchan asustadas a fume de carozo. Pois isto disque lle pasou a unha veciña de Vilaño que ía paseando polo camiño de Ronfe cara a Fonte das Meigas. Disque lle saíu un fulano en pelotas e que se lle tirou no chan arrolándose coma as ghatas cando andan a xaneira. Ela ghanou tanto medo que arrincou de alí máis rápida ca un lostregho.

O exibicionista, non sei se é o mesmo que fai uns meses en Erboedo mostroulle a ghaita a unhas vellas con tal mala sorte  que unha de elas en ves de liscar, sacoulle unha navalla. O fulano non tiña nin idea de onde se metía. A quen se lle ocorre baixar as calzas diante das de Erboedo, as da Boca Neghra, as mulleres máis bravas da Laracha. Enriba vellas e seghuro que viúvas.  Sabe deus canto tempo levaban sen ver unha pichola. Tivo sorte se non lla cortaron.

Tamén disque andou pola Areosa en Vilaño. Este que xoghe que calquera día vai ir para a casa sen o punteiro e sen o fol da ghaita.

Sen clasificar 21 Abr 2010 03:38 p.m.

QUEREMOS INTERNET NAS ALDEAS!!!

Eu sempre pensei que o fume das cachelas que fan por aí nas aldeas eran de limpar as leiras  dos restos de louza, silvas… e por iso se queimaban. Pois non oh. Resulta que eran sinais de fume, un método antigo que utilizan no rural para comunicarse. Un Exemplo:

-Un de Lemaio: (Dúas afumadas ghrandes e unha pequena)Ei Chuco  como vai por aí o tempo?

-Un de Lestón: (Unha afumada ghrande  e unha pequena) Parece que ven unha tronada carallo.

Pois resulta que este método de comunicación  a xuventude  de hoxe pouco lle ghusta. Disque se afuman todos e que por moito perfume que botan, sempre van cheirando a fume e as mozas non lles ghustan así.

Coñas  aparte, a xuventude está ata o carallo ( e ata a cona tamén) de que nas aldeas non cheghe o internet, e o pouco que cheghe ( e a onde chegha) mal e arrastro. “O Porco de pé” do Cortello da Laracha prometeu facer unha rede wimax para que internet cheghara a tódolos currunchos do cortello, pero “pasou o día, pasou a romaría (eleccións)” .Mentres queden eiras que asfaltar, farolas   que poñer, cunetas que limpar nas vesperas das festas… que é o  pouco que piden os vellos, ben lles importan o que pidan os novos.

Menos mal que sempre nos quedaran as cachelas para facer sinais de fume.

Escolas e escolantes 07 Abr 2010 11:28 a.m.

LEO. “OUTRA MANEIRA DE FACER ESCOLA”

Leo cheghou de sustituto dunha mestra de ghalegho que se dera de baixa no Aghra de Leborís. Só veu por uns meses, e aghora que a paisana curou este foise. De seghuro que foi o mestre que estivo na Laracha que en menos tempo conseghiu o que moitos non chegharian en toda a súa vida.E nono digho eu, dino os rapaces e rapazas os que el lle deu escola. Non se falaba de outra cousa. “ Da-che clase Leo?…que sorte tes”; “El apréndeche dunha maneira que comprendes moito mellor”; “Apréndenos de outra maneira”; “Sempre está cantando…e moi aleghre”; Fora de horas de clase axúdanos co ghrupo de música”; “El non nos aproba pola cara, fainos traballar e mándanos deberes, pero está ben”; Non nos trata coma fracasados coma fan outros, el aníma-nos a loitar”.

Estas e outras historias son as que fala a mocidade del, i eu sei que e moi raro que a xuventude fale así dun mestre. Eu penso que é estraterrestre, a mesma reencarnación de ETÉ, pero no corpo dun ghalegho. Hai xente que val para o ensino coma Leo e outros\as que podían ser tranquilamente militares ou ghuardias siviles. Eu teño unha teoría, os mestres\as que non foden e que van a escola con todo iso dentro e os mestres\as que foden e botan todo o veneno fora. Remato con outra frase da rapazada: “Non hai outro coma el”. http://www.arremecaghona.blogspot.com/

Festas 04 Abr 2010 02:54 p.m.

O SAN MIGHEL DE SOUTULLO

                                                                                                                                                                                                                                              SAN MIGHEL DE SOUTULLO

SANTO QUE NON BEBE VIÑO

DAME FORZA NO CARALLO

COMA O PORCO NO FUCIÑO

(Isto que vou a contare aconteceu nas festas do San Mighel de Soutullo do ano pasado).

Soutullo  é unha  parroquia pequena pero brava. O sábado foi o dia forte. A misa leva facéndose fai uns anos no campo da festa. Este ano o cregho da parroquia aínda non cheghara e escomezou a misa o cregho das Cardosas. Aínda non escomenzara ben a misa e xa mandou que se fechara o bochinche. Os do bochinche calados rechináron-lle os dentes. E o cregho seghia:” Sinberghuenzas… “.  Daquela Rique da Xesta quentou-se (bon,  quente  xa estaba pero dos bermuts),” Vai-te dahi ohm “. E o cregho seghía dicindo a misa e sermoneando no medio dela.

cregho: “ Había que traballar as terras que están a campo, e limpar os montes…”

Rique:  “ Vainas traballar ti ohm…”

Cregho:  “  Eu traballo coma cinco coma ti (por Rique)”

Rique:  “ Pois ven traballar as miñas …”

Cregho:  “ Sinverghuenza…”

Rique:  ” Baixa pra baixo ohm… “

O remate a cousa quedou-se só en palabras. Pola  noite seghiu a troula. O Campo da festa enchiu-se de xente (bon xente,xente non era… polo menos o remate do baile). Rematou a orquestra de tocar e a xente nova xa quente, rematou a festa na leira de Vilas, que está de par do Campo, a espighazo limpo. Deixaron todo estrado de espighas de millo. Outros, co “depósito cheo” puxéronse a ghastar as rodas nos coches pola Xesta. Dou-lle a vida os dos talleres que alí deixaron un o embraghe e outro o cambio.

Como dicían os Herdeiros da Crus:

” Juventud, juventud,

tende coidado cos paus da lus”