Category ArchiveMemória Histórica



Memória Histórica 23 Feb 2011 05:48 p.m.

CONCELLEIRAS FRANQUISTAS NA LARACHA

Fai unhas semanas os do BNGhaitas   volveron a sacar a proposta para a retira da Rúa Carrero Blanco en Caión e e a praza do Generalisimo Franco en Torás. E outra vez o mesmo, o PP levantou o brazo EN CONTRA de que se sacara. En novembro do 2009 o alcalde afirmaba na televisión que ían a cumprir a lei da memoria histórica”

 ( http://ocortellodalaracha.blogaliza.org/2009/11/24/65/ ), pero a lei pasouna polo forro. Pero bueno alá el, hoxe non vai a ser o protagonista do artigo, xa lle tocará outro día. Hoxe son elas, as concelleiras, as que tamén ergueron a man para aprobar que non quitaran o nome das rúas.  Dóeme especialmente o que lle pasou as mulleres no Franquismo, toda a represión que pasaron é inexplicable en poucas liñas, máis quería contalo.

“Lo llevaron a  bautizar y no me lo devolvieron. Yo reclamaba el niño, y que si estaba malo, que si no estaba. No lo volví a ver”. Este é o testemuño  de Emilia Girón que dou a luz  no hospital da cárcere de Salamanca, en 1941. O seu único delito ser irmán de un guerrilleiro.

Este é un dos 30.000 casos de nenos roubados no franquismo a familias non afectas ao réxime.

O rapto converteuse en legal pola orden do 30 de marzo de 1940 que daba a patria potestade ó Estado. O Xeneral e médico Vallejo Nájera, formado na Alemaña e ideólogo do réximen, afirmaba que era necesario “ extirpar el gen marxista” e recomendaba o traslado dos nenos a hospicios  para “ la eliminación de los factores ambientales que conducen a la degeneración”.

Moitos nenos eran de presas que nada máis dar a luz eran fusiladas. E tamén o seu único delito defender a República que fora votada polo pobo “ó 14 de abril de 1931”.

Nais acenadas nas cárceres  cos seus fillos, mal nutridos, cheos de piollos,sarna … morrían a moreas. Moitas embarazadas ían para os conventos e despois de dar a luz, as monxas ou curas levábanlle as criaturas e dábanllas en adopción a ricos, militares….

A igrexa tamén cortaba o bacallau en hospicios, maternidades, carceres… “ Desde los cinco años, todos los días  nos levantaban a las 5h. de la mañana para ir a misa. Los domingos venían familias y las monjas nos ponían en fila y decían  ` me gusta ese´, y se lo llevaban. Un día me toco a mi… mi madre se suicidó”. Isto  contábao Victoriano Ceruelo.

Hoxe, 70 anos despois a igrexa ten todos os datos nos seus arquivos e ningunha lei lles obriga a abrilos. 

Juana Capdevielle era a muller do gobernador civil da Coruña cando o golpe de estado dos fascistas. Contaba con 35 anos de idade. Permaneciu ao lado do seu home os primeiros días. Logo ela estivo agachada na casa duns amigos en Culleredo. O seu home, Francisco Pérez Carballo foi fusilado. A ela collerona e matarona o 19 de agosto de 1936 nun monte en Rábade Lugo. Recibiu varios tiros no peito e na cabeza. Estaba embarazada. Os asesinos nin tiveron a humildade de darlle unha carta que o seu home lle escribirá minutos antes de que o mataran. A familia conserva esa carta que di:

Juana:

Has sido lo más hermoso de mi vida.
Donde esté y mientras pueda pensar, pensaré en ti. Será como si estemos juntos. Beso tu anillo una vez cada día. Te quiero

Paco

Para Juana Capdevielle, mi querida esposa.
Viernes, 24 de Julio de 1936, cinco de la madrugada

Na Laracha tamén houbo represión, sobre todo violacións por parte dos falanxistas, da que falarei se me deixan algún día, por suposto sen dar o nome das vítimas.

Quero rematar, pedíndolle a estas mulleres concelleiras da Laracha, que a vindeira ves que levanten a man para aprobar que o nome da praza do concello continue chamandose Generalisimo Franco, se acorden de Juana Capdevielle; de eses nenos roubados a súas nais; de esas mulleres que tiñan esas criaturas na súa barriga que nada máis nacer roubabanlla coa vida tamén. Que pensen na dor que tiveron que pasar,se poden pensar claro, porque a min non me da a cabeza para pensar canto sufrimento tiveron que pasar.

Ah e dende aquí quero decirlle, coma diría un andaluz, ole os vosos collóns ou ovarios, a quen arrincou a placa da Rúa Carrero Blanco en Caión e a quen pintou a placa de Franco na praza do concello.

 Nada máis.

Memória Histórica 02 Mai 2010 09:32 p.m.

Ó 1º DE MAIO NA LARACHA

Em 1 º de Maio comemora-se o início das greves em Chicago (EUA) em 1886 polos trabalhadores, reivindicando a jornada de trabalho de 8 horas. Oito de esses obreiros, anarquistas, forom condenados. Três à prisom perpétua, e cinco a morrer na forca.
Dende a República nom se voltou a comemorar o 1 º de Maio na Laracha. Foram os anarquistas da Laracha que também loitaram polos direitos dos trabalhadores e que em resposta, logo receberam paus e até a morte.
Este sábado nom foi celebrado o dia dos trabalhadores mas sim umha verbena. Incrível! Cada dia hai mais gente no desemprego, por nom falar dos direitos dos trabalhadores que 124 anos despois  as oito horas como nas fagam os funcionários o resto nem  de conha… e o povo pensando nas verbenas.
Os que si o celebrarom, forom a CNT em Vigo, ano do centenário do sindicato anarquista. Da CNT foi também Aveleiras, anarcosindicalista de Cabo Vilanho a quem torturarom antes de matá-lo, por defender os direitos dos trabalhadores. Como diria Aveleiras no centenário da Confederaçom Nacional do Trabalho: “Viva a CNT”

Memória Histórica 29 Xan 2010 04:13 p.m.

RÚAS FEIXISTAS NA LARACHA

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/__ZdhCvxwd0" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

No nas queren  e  no nas queren …. quitar !!!.

 O que está claro e que simpatizan co réxime de Franco. E que non veñan con escusas de que “non lle cheghan as cartas os veciños”. E logho cantos veciños viven na Praza do generalisimo?. Preocúpalle  aghora  o cortello que non cheghen as cartas cando está cambiando  todos os anos os números das casas, elimina nomes de lughares que se chamaron así de toda a vida, e tamén troca os nomes de rúas que non lle interesan. Chámanlle “acto vandálico” arrincar a placa da rúa  Carrero Blanco   en  Caión  e despois eles fan apoloxía do fascismo. De quen dou un gholpe de estado contra a República  e fixo unha limpeza de quen non pensaba coma el. Na Alemaña non hai prazas adicadas a Hitler ,na Italia non hai rúas a Musolini, tampouco en Portugal  a Salazar, pero aquí na Laracha témolas a Franco e Carrero Blanco.

No vídeo da sexta, sae unha veciña decindo que tanto lle da Carrero Blanco  coma Lope de Vega, e non me estraña, tanto monta monta tanto. O tal Lope ese foi o que dixo:”Galicia,nunca fertiles de poetas, mas sí de casas nobles,ilustres capitanes y letrados”. Dous animaliños oh!.

Quero rematar coa frase que dixo a excortelleira do PPrrete  da Laracha:

Es que sino lo tenemos que sacar todo”.  ( Mais claro augha, sobran as palabras)

Memória Histórica 24 Nov 2009 02:42 p.m.

CARRERO BLANCO SUBEU O CEO EN CAIÓN

carrero blanco

Carrero Blanco subeu o ceo en Caión. Animaliño, sen tempo non era. Eu sempre pensei que estaba no inferno, este sucesor de Franco, pero non oh, non era así. Estaba no Purghatorio. Pois mira que lle meteron os da ETA un bo petardazo , debaixo do auto,  que lle debeu deixar o cu fino. Aínda que pasara  todos estes anos na cadea de Teixeiro, non ia ter  “a porta de atrás” tan furada.

As pregharias dos do BNGhaitas , por fin foron escoitadas. Mira que levaba anos pedindo a retirada dos nomes das rúas do  Cortello da Carracha, adicadas os Fascistas “Carrero Blanco” e a praza do “Generalísimo”. Disque o Kaseiro lles dicía:

-“Si oh, nos imos retirar os dos nosos  pra poñer os  dos vosos”.

E nada , o Espírito Santo, (que é moi bo rapas) baixou, e dixo:

AlaCarrerito”  vamos pro ceo que xa levas ben tempo aí colghado, e xa che pasoú a penitencia”.

Daquela colleu ó Almirante nas  mans, e levouno pro ceo. E colorín, colorado, este conto non está rematado. Aínda queda o ghran asasino colghado na praza do cortello da Carracha….. e a este cabrón tamén lle cheghará o seu San martiño.

Mais información en:

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Ciudadanos/anonimos/retiran/placas/franquistas/pueblos/elpepiautgal/20091124elpgal_17/Tes